Co zobaczyć na Maderze? 5 miejsc z naszego tygodnia

Ponta de Sao Lourenco, Pico Ruivo, Pico do Arieiro, Rabacal, Funchal i Monte: 5 miejsc na Maderze dla tych, którzy lubią szlaki i widoki.

5 min czytania

Widok na miasteczko Sao Vicente między zielonymi wzgórzami i oceanem, na pierwszym planie żółte kwiaty

Co zobaczyć na Maderze, jeśli masz na nią tydzień i lubisz łączyć szlaki ze zwiedzaniem? My byliśmy tam w lutym i trafiliśmy na słońce, 15-20 stopni i dni bez deszczu. Wybraliśmy pięć miejsc, od górskich szlaków po stolicę z ogrodem na wzgórzu. Pełniejsze opisy, razem z planem na cały tydzień, znajdziesz w ebooku.

01Ponta de Sao Lourenco

Skalny klif na półwyspie Ponta de Sao Lourenco nad niebieskim oceanem

Półwysep Ponta de Sao Lourenco leży na wschodnim krańcu Madery i w niewielkim stopniu przypomina resztę wyspy. Zamiast bujnej zieleni jest tu znacznie bardziej surowy krajobraz pochodzenia wulkanicznego, skały układają się w kolorowe warstwy, a monumentalne klify robią wrażenie. Spędziliśmy tu popołudnie i było to jedno z naszych ulubionych miejsc na całej wyspie.

Szlak PR 8 biegnie ponad klifami i kończy się przy kawiarni Casa do Sardinha. Przejście całego szlaku zajęło nam 3-4 godziny, bo co chwilę zatrzymywaliśmy się przy kolejnych punktach widokowych. Mniej więcej w połowie trasy można zejść na piękną plażę zbudowaną z wulkanicznych kamieni.

Kamienista plaża i fale u podnóża kolorowych klifów półwyspu Sao Lourenco

Skała to głównie bazalt, ale widać w niej także warstwy skał osadowych, dlatego klify mają tak różne kolory. Całość jest częściowym rezerwatem przyrody, więc można tu spotkać rzadkie rośliny i morskie ptaki.

Wiatr na półwyspie bywa silny, dlatego przed wyjazdem zerknij na prognozę. Miejsce jest tak efektowne, że spokojnie można spędzić tu więcej czasu niż my.

02Pico Ruivo

Biały domek w górach na szlaku PR 1.2 nad morzem chmur

Pico Ruivo to najwyższy szczyt Madery, liczy około 1860 m. Wejście jest jednak całkiem przystępne, jeśli ruszy się z parkingu w Achada do Teixeira, który leży na wysokości 1600 m. Za to dojazd autem z poziomu morza jest całkiem stromy.

Szlak PR 1.2 jest bardzo przyjemny, a najlepsze widoki zaczynają się w okolicach szczytu. Przejście w obie strony zajęło nam 2-3 godziny. Ze szczytu widać praktycznie całą wyspę i od razu rozumie się, jak bardzo wschód różni się od zachodu.

Na szczyt prowadzi też dłuższa trasa, czyli szlak PR 1 zaczynający się na Pico do Arieiro. Jest znacznie dłuższy, mocno eksponowany i bardzo widokowy, ale my nie przeszliśmy go w całości, bo po pożarach był zamknięty.

Widok ze szczytu Pico Ruivo na górskie granie i chmury w dolinach

Górski krajobraz ciekawie wzbogacały chmury, które miejscami leżały poniżej szczytów. Patrzyliśmy na nie z góry i zrobiło to na nas duże wrażenie. W górach pogoda potrafi się szybko zmienić, dlatego do plecaka warto spakować coś od deszczu i wiatru.

03Pico do Arieiro

Turyści na kamiennych schodach z barierkami na szlaku PR 1 nad morzem chmur

Kolejny szczyt, Pico do Arieiro, zdobyliśmy znacznie łatwiej, bo samochodem da się wjechać niemal na samą górę. Parking przy szczycie bywa zajęty, dlatego zostawiliśmy auto niżej i resztę drogi przeszliśmy w kwadrans.

Stamtąd zaczyna się szlak PR 1, mocno eksponowany, ale zabezpieczony barierkami i ułożony jak chodnik. Gdy tam byliśmy, był otwarty tylko do punktu Pedra Rija. To około 1,2 km, na trasie jest też punkt widokowy Ninho da Manta, a mimo krótkiego dystansu widoki i przepaście robią wrażenie. Najbardziej znany odcinek nosi nazwę Stairway to Heaven, a zdjęcie pokazuje, skąd ta nazwa.

Wąwóz i góry z chmurami w dolinie widziane ze szlaku PR 1

Odcinek tam i z powrotem zajął nam 1-2 godziny. Przed wyjazdem sprawdź, czy szlak jest otwarty, bo jego stan bywa zmienny.

04Dolina Rabacal

Wodospad wpadający do turkusowego jeziora w Rabacal, otoczony paprociami

Dolina Rabacal to bujna roślinność, lewady i wodospady. Dwa główne szlaki, PR 6 i PR 6.1, zaczynają się przy drodze ER105 i na początku biegną razem. Warto zobaczyć oba szlaki, jednak zajmuje to trochę czasu, więc dobrze wyruszyć z samego rana.

Pierwszy szlak prowadzi wzdłuż levady do małego jeziora, które zasila 25 mniejszych i większych wodospadów. Ścieżka bywa tak wąska, że mijanie się z innymi wymaga cierpliwości, ale wędrówka levadą wśród bogatej roślinności jest bardzo klimatyczna.

Wodospad Risco widoczny w głębi zielonej doliny między liśćmi

Drugi szlak to już nie tak wąska ścieżka, prowadzi do wodospadu Risco, który zrobił na nas duże wrażenie. To również świetny punkt widokowy na okolicę. Oba szlaki razem zajęły nam 3-4 godziny, a po południu pojechaliśmy jeszcze do lasu Fanal, gdzie wśród łąk rosną prastare drzewa laurowe.

05Funchal i Monte

Tropikalny ogród Monte Palace z palmami i paprociami, a w tle ocean

Stolicę wyspy zwiedziliśmy w jeden pełny dzień. Dojechaliśmy autobusem, który zatrzymuje się niedaleko portu, a stamtąd ruszyliśmy promenadą do centrum. Pierwsza była katedra, której wnętrze i bogato zdobiony ołtarz zrobiły na nas wrażenie.

Dalej warto skręcić do dzielnicy Zona Velha, gdzie przy uliczce Rua de Santa Maria drzwi kamienic pokrywają malunki z projektu „Arte de Portas Abertas”. Kolejnym przystankiem był targ Mercado dos Lavradores, pełen kolorowych owoców.

Po południu pojechaliśmy autobusem miejskim na wzgórze Monte, do ogrodu Monte Palace. Spędziliśmy tam kilka godzin i był to dobrze spędozny czas. Dzięki łagodnemu klimatowi rośnie tu mnóstwo gatunków roślin z całego świata, a wśród ścieżek można spotkać flamingi, pawie i karpie koi.

Z Monte można zjechać do centrum toboganem, czyli wiklinowym koszem na drewnianych płozach. My tylko przyglądaliśmy się takiemu zjazdowi i wróciliśmy autobusem, a dzień zakończyliśmy spacerem po Avenida Arriaga i promenadą przy porcie.

To pięć miejsc z naszego tygodnia, ale wyspa kryje znacznie więcej, od doliny Curral das Freiras po lawowe baseny w Porto Moniz. Resztę tygodnia, razem z linkami do map, znajdziesz w ebooku poniżej.